Stilovi orijentalnog plesa
Orijentalni ples se tokom svog razvoja kategorisao u mnoštvo kategorija, tj. stilova:
Egipatski stil je jedan od najpopularnijih i najrazvijenijih stilova danas. Ovaj stil karakterišu pokreti i tehnike iz osnovnog orijentalnog plesa na profinjeniji način, posebno u starijim verzijama plesa. Egipatske plesačice više teže umjetničkom, emocionalnom izražavanju muzike i prijateljskoj interakciji sa publikom. Moderne verzije egipatskog plesa su postale više zapadnjačke sa dodatkom nekih tehnika iz formi kao sto su balet, pop i holivudski mjuzikli. Većina egipatskih plesačica rijetko koriste cimbala za prste, opsežan ples sa velom ili ples na podu (sto je inače zabranjeno u Egiptu). Rekviziti su rijetkost uz izuzetak sledećih: Raks Assaya (ples sa štapom) i Raks Shamadan (ples sa svijećnjakom).
Raks Sharki (klasični egipatski ples)
Potiče iz drevnog plesa plodnosti, koji su plesale samo žene. Izvodi se uz klasičnu arapsku muziku, a pokreti su sitni i precizni. Odiše elegancijom, prefinjenošću i ženstvenošću. U ovom stilu ženama je zabranjen ples na podu, kao i pokazivanje trbuha (zbog toga ga pokrivaju mrežicom ili platnom), ali dopušteno je i samo lančićem prekriti pupak.
Ovaj duboko ukorijenjeni stil plesa je više vezan za narodne nego za klasične plesne forme Srednjeg Istoka. Plesačica interpretira muziku kontrolisanim pokretima tijela, uglavnom naglim promjenama položaja kuka, osmicama, šimijima, ali isto tako i rukama. Ovaj ples se izvodi u dugim haljinama sa maramom oko kukova. Haljine imaju izreze sa strane, od koljena pa naniže i obično su ukrašene novčićima ili resama. Ovaj ples u prevodu znači "iz zemlje" tj. "iz zavičaja". Pleše se u "masmoudi" ritmu i više je izraz osjećaja nego pokreta. Pokreti su kontinuirani i nježni, najčesće su u centralnom dijelu tijela i abdomenu.
Saiidi je oblik folklornog plesa koji potiče iz Gornjeg Egipta. Pokreti se plešu na punom stopalu, ima puno poskakivanja koji imitiraju hod ili čak ples arapskog konja, te jakih i velikih akcenata kukovima. Često se pleše sa štapom kao rekvizitom, predstavljajući ratnike Saiidija i takav ples se naziva Raqs Al Assaya. Muška verzija saiidi plesa sa štapom naziva se Tahtib. Ovaj ples se obično igra u 4/4 ritmu. Plesačice obično nose kostime koji dosta prikrivaju, poput baladi haljine, tradicionalne nošnje (galebeya), te imaju vezanu maramu s novčićima oko kukova, maramu na glavi i mnogo zlatnog nakita. Muzika na koju se pleše je "oštra" . Izvodi se na tradicionalnim folklornim instrumentima kao što su: mizmar, naye, rebaba i raznolikim instrumentima poput dumbeka i table beledi.
Zabavna, moderna forma urbanog "uličnog plesa"ili "plesa iz naroda", sličan baladiju, ali se pleše se na brži ritam.
Ovaj ples dolazi sa gornje zapadne strane Egipta, a plešu ga zene na vjenčanjima i ostalim veselim prilikama. Ime - haggallah - dolazi od riječi - haggall - što znači ime jedne vrste ptica koje žive u okolini Sinajske pustinje, i koje na vrlo neobičan način hodaju po vrelom pijesku. U ovom plesu su dosta česti shimmiji ramenima i egipatski shimmi hod. Žene nose dugačak materijal vezan oko kukova koji se njiše dok plešu. Takođe, nose veo za glavu (sa svijetlom trakom na čelu) i teške ogrlice od novčića. Jedna od verzija haggallah plesa zove se dahiya.
Zaar je vrsta egipatskog trans plesa. Sličan je afričkim plesovima u kojima se pleše satima radi istjerivanja demona. Ovaj ples se smatra ljekovitim jer izbacuje negativnu energiju. Pleše se u kućama sa živom muzikom, a posjetioci plaćaju ulaz. Ovaj ples uključuje dosta pokreta glavom i kosom, izbacivanja i grčenja karlice i stomaka... Žene ga plešu satima do iznemoglosti.
Ovo je ples sa egipatsko-sudanske granice koji izvode žene u haljinama isključivo svijetle boje. Ples potiče iz Nubijske pustinje. Veoma je veseo i skakutav. Kostimi u kojima se pleše sadrže veo za glavu, dužine do koljena, gdje je jedan kraj vezan za ruku, što plesu daje specifičan vizuelni efekat.
Vragolast, pomalo i drzak aleksandrijski ples. Plesačice plešu u haljinama do kolena i koriste dugački šal (melaya) koji je obično zagasite boje sa zlatnim novčićima. Više flertuju sa publikom nego što plešu.
Vibrirajući romski ples koji uključuje ples sa cimbalima, a fokusiran je na pokrete kukovima. Pleše se u kaftanu ili uskim topićima i širokim suknjama ili šalvarama. 
Ovaj stil karakterišu klasični pokreti i temeljne tehnike plesa, ali energičnije, izražajnije, odvažnije i agresivnije od ostalih vrsta istočnog orijentalnog (trbušnog ) plesa. Uobičajen je i ples na podu, a često se koriste i razni rekviziti.
Turski stil se ne izvodi na tursku pop muziku već isključivo na instrumentalnu orijentalnu ili folklornu muziku (chiftetelly i karshilama). Kostimi se obično sastoje od bogato ukrašenog grudnjaka, suknje i pojasa. Suknje su često mnogo providne i imaju velike, duboke izreze.Pojasevi puni perlica su uobičajeni, kao i odgovarajući dodaci poput ogrlica, rukavica, nakit za glavu... Takav stil plesa i kostimi zahtijevaju mlade i atraktivne plesačice. Turski ples karakterišu skokovi, šimiji, naročito 3/4 na gore, ples na podu, sa više slobode pokreta nego u egipatskom plesu...
U ovom stilu se igra na muziku grcko - turskog porekla, podražava zmijolike, spore pokrete. Često se ova muzika koristi za ples na podu ili ples sa velom koji su veoma popularni u Turskoj.
Podrazumeva ples u 9/8 ritmu, sa dosta shimmija kukovima i ramenima. Ovaj ples predstavlja tursku ženu u svakodnevnom životu.
Zeybek znači "brat" ili "prijatelj". Ovo je uglavnom muški ples - rijetko se viđaju žene, o snazi, ponosu i herojstvu. Vrlo spor sa zategnutim pokretima.
Azar on web
Pratite vesti
Prevedi
